Punta Umbria

Punta Umbria

Terug in Spanje en de gastenvlag wordt gehezen

Andalucia here we come! Vandaag staan we al om 6.00 uur op want we gaan weer naar Spanje dus mogen de klok weer een uur later zetten. We hebben stroming tegen als we de rivier af varen naar zee. De eerste uren is er totaal geen wind dus de motor mag het weer opknappen. We varen nu op de golf van Cádiz en verwisselen de gastenvlag als we ter hoogte van de rivier zijn die Spanje en Portugal van elkaar scheidt.

Het wordt een motorzeildag. We hebben de genua wel minstens 10 keer in en uitgerold. De wind als deze er is, is zo variabel. Gelukkig krijgen we 2x dolfijnen te zien. Dat blijft heel leuk! We naderen Huelva, hier is Louis eerder geweest. We zien de fakkels van de raffinaderij “Cepsa Huelva” branden. De aanloop van de haven is moeilijk te zien. Ook ontdekken we dat de diepgang bij de aanloop van de rivier nogal veranderlijk is. We gaan de geul in die regelmatig aangepast wordt. Even zie ik 1.7 op de dieptemeter en begint deze te piepen maar het gaat goed. We gaan op zoek naar een plekje in de Club Nautico haven. Nadat we een plek hebben gezocht en aangelegd hebben, komen er 2 marinero’s aangesneld. Niet de juiste plek. Na 15 minuten weten ze ons een andere plek te geven. Ze kunnen geen Engels. Ongelofelijk voor iemand van je eigen leeftijd. We worden geholpen met aanleggen en ze zijn erg vriendelijk. De havenmeester legde uit hoe we de geul uit moeten varen…. Toch aardig van hem, als je dezelfde geul al binnen bent gevaren. Er verblijven hier niet veel buitenlanders alleen wij op een Franse boot na.

Aanloop haven met rechts de raffinaderij Cepsa Huelva
Leuk om te zien dat de tankers 5 mijl buitengaats leeggepompt worden
Het stadje Punta Umbria

We lopen de boulevard af en gaan het stadje verkennen. Het lijkt een beetje op het Spaanse Zandvoort. We hebben trek maar elk restaurant is nog gesloten. We vinden een heerlijk tapas restaurant welke net de stoelen aan het buiten zetten is. We hebben bijna de tafel helpen dekken 😉 We gaan voor de lokale specialiteit coquinas (kokkels) in knoflook boter. Om je vingers bij op te eten. Ik krijg nog les  van de eigenaar hoe ik ze moet eten. Niet met een vork maar met je mond eruit halen! We bestellen nog wat lekkere dingen. Het is weer even wennen om over te schakelen van Portugees naar Spaans…….

 

42 miles

Coquinas met knoflook boter
Hier zijn ze nog levend
Print Friendly, PDF & Email

2 gedachten over “Punta Umbria

  1. Dat ziet er gezellig uit, heerlijk eten ook. Ik kan het niet genoeg zeggen: geniet er van, maar dat doen jullie wel als ik dit zo zie.

Een reactie is altijd leuk

%d bloggers liken dit: